نگاهی به تصمیم لاهه

🔺دیوان بین‌المللی دادگستری در تاریخ ۱۳ فوریه ۲۰۱۹ (چهارشنبه هفته گذشته) تصمیم صلاحیتی خود در پرونده موسوم به برخی دارایی‌های ایران را صادر کرد. این پرونده، در حقیقت دعوایی است که جمهوری اسلامی ایران علیه ایالات‌متحده آمریکا اقامه کرده است و مبنای آن نقض عهدنامه مودت میان ایران و ایالات‌متحده است. این عهدنامه در سال ۱۹۵۵ منعقد شده است.

🔺جمهوری اسلامی ایران مدعی است که ایالات‌متحده آمریکا با توقیف دارایی‌های بانک‌مرکزی جمهوری اسلامی ایران و نقض مصونیت بانک‌مرکزی مرتکب نقض عهدنامه مودت شده است و از آنجا که در عهدنامه ‌مودت قید شده که اختلافات میان طرفین درخصوص تفسیر و اجرای عهدنامه در دیوان بین‌المللی دادگستری مورد رسیدگی قرار می‌گیرد، دیوان مزبور برای رسیدگی به این اختلاف صالح است.

🔺ایالات‌متحده آمریکا به این درخواست ایران از دیوان اعتراض و اظهار کرد که دعوای مطرح شده خارج از صلاحیت دیوان است. دیوان بین‌المللی دادگستری براساس قواعد آیین دادرسی خود قبل از ورود به ماهیت دعوا و بررسی صحت استدلالات طرفین، ملزم است که ابتدا درخصوص صلاحیت و قابلیت استماع دعوی نظر دهد و در صورتی که خود را صالح به رسیدگی به دعوی و دعوی را قابل‌استماع بداند سپس وارد رسیدگی ماهوی می‌شود.

🔺استدلالات آمریکا توسط دیوان در این مقطع قابل‌پذیرش قرار نگرفت و دیوان تنها آنها را نافی صلاحیت خود محسوب نکرد. با توجه به تمامی استدلالات فوق، دیوان نتیجه‌گیری کرد که صلاحیت رسیدگی به پرونده را دارد و به‌رغم ادعای آمریکا، موضوع خارج از صلاحیت دیوان نیست. لذا دیوان رسیدگی ماهوی را انجام خواهد داد.

🔺هرچند تصمیم دیوان در این مرحله برد ایران در قسمت صلاحیتی پرونده محسوب می‌شود، اما تا پیروزی نهایی در دعوی راه درازی پیش روست و مسائل مهمی که دیوان در مرحله صلاحیتی از آنها عبور کرد، در مرحله ماهوی مورد بحث قرار خواهند گرفت.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *